Over mij

Laat ik me eens voorstellen. Ik ben Laurie (30), degene die de foto’s maakt die je op deze website voorbij ziet komen.

Ik fotografeer mensen. Mensen die trouwen, mensen die elkaar liefhebben – als familie of vrienden of geliefden. Mensen die een kindje hebben gekregen, die samen een gezin zijn. Ik vind het fotograferen van mensen boeiend omdat iedereen een karakter heeft. En op foto’s kan ik daar iets van laten zien. Ik vind het intrigerend als dat lukt.

Ook geniet ik van het ambacht van foto’s maken.  Ik zoek naar lijnen en licht, lieve blikken, het juiste kader en klík – dat wordt ‘m. Ik hou van fotografie – het voelt als mijn vak, hoewel ik afgestudeerd ben als schrijvend journalist. Ik geniet van foto’s als ze mooi zijn en als ze echt zijn. Niet perfect (liever niet), no-nonsense, simpel – maar wel met een flinke tik romantiek. Als er mensen op een foto staan, moet die foto hun verhaal vertellen. Dan vind ik ‘m goed. Het verhaal van wat hun ogen zeggen, het verhaal van een onderonsje of van een zachte aanraking.

Over mij persoonlijk: ik ben een huismus en een buitenmens. Ik hou van twintig kilometer wandelen op de Veluwe en van op de bank liggen met een boek en een kop thee en een kleedje, terwijl ik net de was heb opgehangen.

Ik wil dankbaar zijn voor mijn leven, hoe moeilijk ik dat bij vlagen ook vind. Ik zie kleine dingen. Ik zie de pinksterbloemen in het gras en ruik de geur van vers gewassen lakens. Ik verlies mezelf graag in een mooi boek. Ik word warm van binnen als ik met vrienden ben – als we bij elkaar zitten te zitten, het liefst met een kampvuur erbij. Net als ieder mens houd ik van heel hard lachen en ook van glimlachen. Ik speel graag een bordspel en mijn lievelings is Agricola. Ik klim voor de jeu bij muren omhoog.

Ik ben christen – agnostisch theïst denk ik, geniet van het al zoekend leren kennen van God, met een kritische blik en open ogen voor de wereld waarin we met z’n allen proberen te leven.

Ik wil altijd nog eens van hut naar hut wandelen in de bergen – en misschien ga ik dat nog wel eens doen ook. En ik wil altijd nog eens kanoën door Zweden, met de tent in de boot. En een boek schrijven. Een voorraadkast met blikken bonen en een eigen droogmolen. Zo. Dat was ‘m voor nu.

 

 

 

 

 

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren