All posts filed under: Alle blogs

Kajak – herfst 2019

Ik verken de wereld vanuit een bijzondere plaats: droog maar dicht op het water. De oevers lijken voorbij te glijden, maar het is de kajak waar ik in zit die door het water beweegt. Voor en achter mij varen anderen. Onze tenten zitten in onze boten. En slaapspullen, literpakken water. We blijven een nacht van huis, namelijk. Eerst moet alles in die kajaks gepropt. Wat een ellende. Warme jas, koude zakken soep, slaapmat, tarp. Alle vier – Bernardo, Anne-Wil, Eric en ik – passen en meten we onze eigen spullen in de kajak die dit weekend even van ons is. De kaart van het gebied gaat voorop. Mijn fototoestel ligt in een waterdichte zak bij mijn voeten. Ik ben blij dat ik dat ding bij me heb. We gaan even aan land voor het middageten. En later om onze tent op te zetten. Er is eten. Pasta. Zalig. Het regent maar we hebben een tarp. En dan is daar de nacht. De nacht met een volle, volle maan. Een maan met een cirkel van regenboogkleuren …

Maarten en Wietske

Oh, wat word ik blij van deze fotolocatie. Gewoon een autoweg. Of gewoon, gewoon, niks gewoon. Ik denk een van de mooiste autowegen van Nederland. Ik vind alle kleuren zo mooi bij elkaar. En in het midden staan Maarten en Wietske: zij gaan trouwen vandaag. In het ouderlijk huis van Wietske hangt haar trouwjurk voor het raam. Net als ik aan kom lopen, gaat ze ‘m pakken en dat kan ik net op tijd vastleggen. Wat een leuk begin van de trouwreportage. Als ik binnen kom houdt Wietskes broertje een spiegel voor haar omhoog en maakt de bijna-bruid zich op. Haha, uiterst serieuze taak natuurlijk. Als de trouwjurk aan is, is het wachten op Maarten. Buiten heeft half Wekerom zich verzameld om even te kijken hoe Maarten zijn aanstaande ophaalt. Voor de foto’s gaan we naar een bloemenveld. Toen ik dat hoorde, hoopte ik zó dat het droog zou blijven. Nog wel meer dan ik normaal altijd al doe. Want bloemenvelden: ik hou daarvan. Bloemen hebben natuurlijk allerlei kleuren maar toen ik thuis de foto’s …

Remco en Marike

Ik liet de foto’s van deze bruiloft zien aan een vriendin. ‘Wáuw, het lijkt de bruiloft van Bill Weasley en Fleur Delacour wel’, zei ze (mensen die niet weten wie dat zijn: klik). Eens. De raakvlakken: romantisch, veel te lieve mensen en families, persoonlijke setting, gewoon thuis en in de tuin – een grote, witte tent. Wat er anders is: vandaag trouwen Remco en Marike. We zijn in Groningen. En voor de mensen die het einde van die eerste bruiloft kennen, vrees niet: déze bruiloft eindigt net zo vrolijk als-ie begint. Het weer rijmt niet met die vrolijkheid. De dag begint met wolken en met spetters. Ik loop richting het huis van de zus van bruid Marike in Groningen. Ik heb hier in de buurt gekampeerd – anders was ik er nooit op tijd – en bekijk waar ik de hele dag zal zijn vandaag. Een mooi, groot huis met een nog mooiere, grote tuin. De oranje kever staat al voor de deur. Remco, de bruidegom, heeft die opgeknapt. De tuin is een droomplek. Als …

Mieke en Jaco

Kijk, zie je dat meisje met het fototoestel? Ik heb op deze bruiloft een concurrent-trouwfotograaf. Of een collega. Of eigenlijk heb ik een oud fototoestel meegenomen en die aan Thirza, de dochter van Jaco, gegeven. Zij houdt heel erg van fotograferen en helpt me een handje mee – bekijkt de dag door haar lens. Vandaag trouwen Mieke en Jaco. Welkom op hun dag! De bruiloft is op een bekende plek voor mij: in de kerk waar mijn ouders vroeger in hun dorp lid van waren en waar nog altijd veel familie komt. De Open Hof in Oud-Beijerland. Mieke heb ik daar ook wel eens gezien – en ik ging een keer met haar broertje Anton op reis naar Bolivia. Ongeduldig wacht iedereen af. De bruid komt er bijna aan. Jaco staat met Thirza en Boaz vooraan de kerk te wachten. De kerkdienst is mooi. Hierboven vraagt Boaz denk ik even iets over de gang van zaken. Mieke en Jaco spreken hun geloftes uit. Zo mooi vind ik dat. En we zingen een mooi lied: Liefde, …

Edward en Carola

Dit zijn Edward en Carola. Ze trouwen vandaag. Ik vind het bijzonder om erbij te zijn. Ik leerde hen kennen in Antwerpen waar ik een tijd half met hen in een studentenhuis woonde (en foto’s van hen maakte). We vierden een keer oud en nieuw en hebben spelletjes gespeeld en gesprekken gevoerd – onder andere over trouwfoto’s natuurlijk. Ja – die lieve, vrolijke en ongelofelijk vriendelijke Carola en Edward gaan vandaag trouwen! Daar gaan we. Thuis bij de ouders van Edward schroeven zijn vader en hij een bijzonder nummerbord op de auto. Edward rijdt een paar proefritten door de straat met de Volkswagenbus en hij krijgt een dikke kus van zijn moeder. Bij Carola’s ouderlijk huis wacht iedereen de komst van Edward af. Komt-ie daar? Ja, daar komt-ie! De Volkswagenbus, bestuurd door Edward in hoogsteigen persoon. Edward hangt netjes zijn jasje achterin het busje (opdat-ie niet kreuken zal) en dan rijden ze samen weg. Hij en zijn bruid Carola. We rijden naar het ouderlijk huis van Edward – waar ook zijn opa woont. Zijn opa …

Sacha en Reinier

Dat het hier koud is, hoef ik je niet te vertellen. Dat deze foto lang geleden genomen is, ook niet. Het was winter. Ik hoef niet te vertellen dat de mist over de akkers hing, niet dat Sacha en Reinier verliefd en vrolijk van hart zijn. Dat het koud was – maar dat het warm voelde, hoef ik niet te vertellen. Ze gaan morgen trouwen, deze twee. Vorig jaar – het was maart – maakten we deze verlovingsfoto’s. Ik wilde er altijd nog een blog van maken maar dat kwam er pas vandaag van. Wat maakt het uit. Deze is voor jullie, Sacha en Reinier, op morgen! Op een warme, verliefde, vrolijke dag. Net als deze. Ik hoef echt niks te vertellen, hè? De foto hierboven vind ik lief. Gewoon zomaar, een klein moment, maar des te bijzonderder. Ze zijn op weg, samen. Morgen trouwen ze – zeggen ze tegen elkaar en alle mensen om hen heen dat ze elkaar liefhebben en willen blijven liefhebben. Naar elkaar willen blijven kijken. Ik ben het met ze …

Marlize en Steven

Dit is de trouwdag van Marlize en Steven, welkom. Het is een dag met tranen, sokken met een groene stip en heel veel foto’s van lachende mensen. Het is een dag waarop er een heleboel gebeurt. Lees maar mee. De bruiloft van Marlize en Steven is een dag waarop witte bloemen bloeien in de ouderlijk tuin van Marlize en een klein, schattig meisje op de bank ligt wakker te worden. Dat is Saar, het nichtje van Marlize en Steven, die er heel de dag bij zal zijn. Het is een dag waarop niet alleen de bruid eruit ziet als een prinses. Het is een dag waarop je mag springen op bed. Een dag waarop er veel tranen zijn – maar van de goede soort. Tranen omdat we dankbaar zijn voor wat we hebben. Tranen met dikke knuffels erbij. Tranen van gelukkig zijn. Het is een dag waarop ik, na bij Marlize thuis te hebben gefotografeerd, doorrijd naar het huis van Marlize en Steven, waar Steven zich aankleedt. Even later leest zijn moeder hem een brief …

Melissa en Jos

Welkom in Gouda. Vanavond maak ik in deze stad foto’s van Melissa en Jos. Het is de stad waar ik geboren werd, de stad van de stroopwafels en de stad waar m’n tante woont. Leuk om hier plaatjes te maken van een meisje dat ik ken van mijn studie journalistiek én haar lieve vriend. We beginnen met een biertje en gaan dan de stad in voor foto’s. Wat is Gouda toch fijn. Er zijn krommige straatjes met bomen en oude hekjes en mooie lantaarnpalen. Zet daar twee verliefde mensen neer en je krijgt liefdevolle, ontspannen liefdesplaatjes. Weet je wat ik zo mooi vind aan de foto hierboven? Haar lieve ogen (je ziet dat ze lacht ondanks dat je dat niet echt kunt zien), haar wapperende haar en zijn lieve hand. Het zijn van die kleinigheden die een foto in mijn ogen mooi maken. Ondertussen weerkaatst de zon in de glas-in-loodramen. Bij dit fijne café maken we plaatjes. Ik sta er zelf soms ook op. Hoi. Klik. Ik kon niet zo goed kiezen uit deze café-plaatjes …

Willem en Hanneke

Willem en Hanneke trouwen vandaag. Het is ijskoud. De koudste bruiloft die ik ooit heb gefotografeerd, denk ik. En de laatste van mijn ‘trouwseizoen’. Half december trouwen is niet gebruikelijk, maar ik vind het zo tof dat Willem en Hanneke het doen. Knus. Buiten guur, binnen warm. Het is nog helemaal donker als ik aankom bij het ouderlijk huis van Hanneke. De lantaarn brandt. Een grote, witte strik zit om de deur. Daar moet ik zijn. Binnen doet Hanneke haar trouwjurk aan. Een klassieke jurk, prachtig in eenvoud. Met mouwen – zo passend bij de winter. Zie je dat briefje dat op Hannekes kamer hangt? Ahh. Als Willem aankomt, is het ook nog donker. Hij haalt het boeket van Hanneke, waar dennenappels in verwerkt zijn, uit de auto. Willem belt aan bij Hanneke en zij doet de deur open. Samen stappen ze in de auto. De vader en moeder en broer en zus van Hanneke zwaaien haar uit. We maken foto’s bij een mooi landhuis. De zon is inmiddels opgekomen. Als we door de gang …

Elias en Marlies

De zon laat z’n licht vallen – zo door het raam. Marlies gaat trouwen vandaag en haar zus doet haar trouwjurk bij haar aan. De haren van de zussen lijken wel van goud in dit licht. Het is koud, want het is december. Welkom op de winterbruiloft van Marlies en Elias. Ik kom aan en zie dit versierde huis. Daar moet ik zijn. Ik voel me opgetogen: ik fotografeer niet zo vaak een winterbruiloft. Maar ik hou ervan. Van de frisse buitenlucht tot de knusheid binnen. Ik hou ervan dat het bijzonder voelt. Iedereen heeft in de winter behoefte aan warmte, gezelligheid en knusheid. En op de bruiloft van Elias en Marlies vind ik dat – en zijzelf en al hun gasten met mij. Daar is Elias. Stippensokken en al. Hij komt Marlies ophalen. Zij loopt van de trap van haar ouderlijk huis naar beneden, waar Elias haar stralend aan staat te kijken. Elias en Marlies zijn twee rustige, lieve mensen. Tijdens ons kennismakingsgesprek zag ik dat ze gek op elkaar waren op een heel …