Alle blogs, Trouwfotografie
Leave a comment

Trouwdag Ruben en Dorieke


Voordat bruid Dorieke haar trouwjurk aantrekt, doet ze nog even het haar van haar broertje. Daar zijn zussen gewoon het best in, ook als ze toevallig die dag trouwen.  Zus en bruid Dorieke gaat trouwen met bruidegom Ruben. Ik neem je mee op hun trouwdag! 

Mama en zus knopen de trouwjurk dicht. Heel precies, knoopje voor knoopje. Ik ben klein – en normaal fotografeer ik dit tafereel altijd van de zijkant. Maar Dorieke stond naast een trap en nadat ik die beklom had ik een mooi zicht van bovenaf. Nu kun je heel veel tegelijk zien: hoe zusje op haar knieën zit om bij de knoopjes te kunnen bijvoorbeeld – hoe Dorieke haar oorbellen alvast vast houdt om straks in te doen – en hoe mooi Doriekes kanten jurk is (zo’n fijn patroon en zo’n mooie open rug). Moet ik vaker doen, op een trap klimmen.

Verder naar beneden zie je hoe mama en ceremoniemeester (met de krulspelden) genieten van dit toch-wel-vrouwen-moment zo voordat de trouwdag officieel begint.

En daar staat hij, hoor. De bruidegom! Ruben is aangekomen en wacht onderaan de trap op zijn meisje. De twee leerden elkaar kennen bij Perry Sport waar ze allebei werkten.

Van al die kusjes gaat je lippenstift eraf natuurlijk. Even bijwerken in de auto. Want we gaan richting fotoreportage! En die gaan we houden in de binnenstad van Gouda. Later op de dag gaan Ruben en Dorieke daar ook trouwen voor de wet en voor de kerk. De stad staat vol lieve poorten en mooie bloesem.

Dan rijden we weer naar het ouderlijk huis van Dorieke. Daar waar we vanmorgen ook waren – maar waar we toen met een klein groepje mensen waren, zijn nu alle daggasten ondertussen gearriveerd. Met z’n allen staan ze klaar om fluitend, klappend en lachend het bruidspaar binnen te halen. De kleintjes (zulke lieve bruidsmeisjes) hebben ballonnen. Met helium! Dus die gaan omhoog.

De trouwceremonie begint! Tussen de schilderijen. Middenin Museum Gouda.  Een heel mooie plek vind ik.

En dan ga ik even over op kleurenfoto’s. Onder andere omdat die twee kleine meiden die de ringen komen brengen, er in kleur zo zoet uitzien. Een aanmoedigend klopje van tante, een aai van oma en húp, ze durven het hoor: de ringen aan tante Dorieke en ome Ruben geven.

Na de ceremonie is er taart, búiten! Zo heerlijk als dat kan in april. En kijk nou naar die kar hieronder. Zo schattig – de mensen van de locatie hadden zelfs de namen van het bruidspaar erop geschreven. PS bij het snijden van de taart staan de bruidsmeisjes smachtend toe te kijken! TAART!

Ik loop rond op de bruiloft van Dorieke en zoek naar momenten dat de gasten genieten: lachen, kletsen… En dan krijg je dat soort plaatjes als hierboven. Als bruidspaar kun je niet alles meemaken en van die situaties maak ik dan graag foto’s . Weet je – ik ben deze week jarig en dan geniet ik zo als er mensen over de vloer komen. Dat moet op een bruiloft nog duizend keer bijzonderder zijn! Je vriendinnen, je oom, je ouders, je nichtjes – iedereen is bij elkaar! Wat een weldaad waar we van mogen genieten.

Na de taart begint de kerkdienst. Een traditionele invulling van de dag dus: de ceremonie en kerk na elkaar en dan dineren. De kerkdienst is in de Sint Jan, de bekendste kerk van Gouda. Die is héél groot – en achterin de kerk is een klein gedeelte waarin kerkdiensten gehouden worden. Wat mooi is, is dat we de bruid van hélemaal aan de andere kant van de kerk kunnen zien aankomen. Kijk maar mee.

Wauw… Oude gebouwen… Hoge ramen, kroonluchters.

Kijk hoe lief Ruben naar Dorieke kijkt! En ze zeggen ‘ja’!

Rommelige foto’s zoals hieronder: ik hou ervan. Het was een willekeurig moment vlak voor of na de collecte – waar iedereen even draait op z’n stoel, met elkaar kletst, de kerk eens goed bekijkt. Dorieke en Ruben bekijken even elkaars handen met kersverse trouwringen. Staat goed.

En dan is het officieel: Ruben en Dorieke zijn ‘mr en mrs‘!  Daar blazen we een bel of honderd op. Kijk nou hoe fanatiek het linkermeisje blaast! En dan zegt Ruben lieve woorden over hoe blij hij en Dorieke zijn dat iedereen er is – en hoe blij hij is dat hij met Dorieke getrouwd is. En dat vind ik heel lief. Wat maak ik toch een bijzondere momenten mee.

Het diner begint en wat ziet alles er mooi uit! Waxinelichtjes, naamkaartjes. Er staan lentebloemen op tafel en de meisjes kruipen onder Doriekes trouwjurk. De meisjes zijn trouwens ook gefascineerd door een tasje met gouden pailletten. Zo’n trouwjurk en zo’n tas willen ze later ook, denk ik.

Zoals het hoort bij een Italiaans diner (want dat is het), worden er mooie woorden gesproken.

Lieve Dorieke en Ruben, ik vond het superleuk om foto’s te maken op jullie bruiloft. Op de achtergrond heb ik zo goed mogelijk alle lieve momenten vast proberen te leggen. Het was mijn eerste bruiloft van dit jaar: heerlijk vond ik het weer! Ik heb genoten van jullie nuchterheid en droge grappen. Van jouw liefde voor je nichtjes, Dorieke (wat ben je lief met hen!). En dat jullie – ook op zo’n spannende dag – rustig en relaxed gewoon jullie  zelf waren.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *