Alle blogs, Trouwfotografie
Leave a comment

Thomas en Andrea trouwen

Ik vind het zo leuk: het geheim dat trouwjurk heet. Vaak wil een bruid niet dat haar man, eerder dan de bedoeling is, haar jurk ziet. Dus komt er een briefje met ‘JURK!’ op de deur waarachter hij hangt. Met als bijbetekenis: ‘Wegwezen, man, en een beetje voorzichtig doen hier’. Zo is dat ook bij de jurk van Andrea. Andrea die vandaag gaat trouwen met Thomas.

Zo’n foto als hieronder – daar geniet ik van. Allemaal mensen in één klik bij elkaar op de foto. Zus, moeder, bruid. Het geeft ook weer dat het een plezierig drukke ochtend is. Familie loopt in en uit om alvast naar de bruid te komen kijken, ceremoniemeesters regelen hun regeldingen en de poes, die chillt ‘m alsof het zomaar een gewone dag is. Dat dacht-ie.

Thomas komt aan! Hij belt aan bij zijn eigen huis want hij weet: daar is Andrea. In die mooie geheime jurk van haar. Ze is prachtig, vind ik, en hij ook. En samen ook.

Na even kletsen met de familie (waar ik verder geen foto’s van laat zien want anders wordt deze blog veel te lang – er gaan nog heel veel fijne dingen komen namelijk) gaan we foto’s maken. Dat doen we op een plek waar ik wel eens eerder foto’s maakte.  Rotterdam op de achtergrond. Ik hou ervan.

Hier kan ik dus van genieten hè. Het contrast op de brug en het bruidspaar – dat steeds zachter wordt hoe meer je naar achteren kijkt. Flats en zeilboten op de achtergrond.

Ik weet trouwens nog iets leuks te vertellen over deze bruiloft. Zie je hoe Andrea en Feyenoord-fan Thomas op de foto hieronder aan het dansen zijn? Ik vroeg of ze hand in hand wilden lopen. En laat deze bruiloft nou plaats vinden op de dag voordat Feyenoord moet voetballen om de landstitel. En bij ‘hand in hand’ denk je dan als Rotterdams bruidspaar niet aan romantische foto’s, maar aan voetbal. ‘Hand in hand, kameraden, hand in hand voor Feijenoord één’.

Wat een geluk had Thomas dit weekend: én getrouwd met zijn lieve Andrea én Feyenoord landskampioen. Score.

Nog even serieus.

We rijden langs de Mc Donalds (iets met de snackverslaving van Thomas) en eindigen bij de Loosdrechtse plassen. Wat een plek! Aan het water ligt de locatie waar bruid en bruidegom ‘ja’ gaan zeggen – een mooi landhuis met een lichte en versierde tent ervoor. Als ik aankom, komen de gasten ook rustig binnen. Het bruidspaar komt later, en niet per auto maar per boot! Fraai gezicht.

Applaus, applaus. En dan trouwen. Noot voor de lezer: kijk hoe lief Andrea steeds kijkt op onderstaande foto’s. Heerlijk als je aan iemands gezicht kan zien hoe-ie van iets geniet.

Bellen! Lief jongetje en lief meisje blazen bellen. Dat vraagt om foto’s vind ik altijd.

Na het trouwen komen er speeches. Mooie, lieve woorden waarvan ik stiekem zo geniet als ik aan het werk ben. Hoe mooi, ik krijg duizend inspiratie voor alle speeches die ik ooit in mijn leven nog ga schrijven – maar vooral: ik krijg een deel te zien van het leven van twee mensen die ik niet eens zo goed ken. Ik besef dat dat bijzonder is. Bijzonder om vriendschappen te zien – familiebanden, mensen die vieren dat er naast alles wat misschien niet oké is, liefde is. Dat vind ik mooi.

TAART! En daaronder een impressie hoe de rest van de middag was. Veel lachen, genieten van elkaar, lieve kinderen die overal en nergens rondfladderen.

Nu spant het erom. Dames die willen trouwen, zet je schrap. Wie de bos vangt, gaat als eerst trouwen. Slaat nergens op natuurlijk, maar mooie traditie. Want: grappig, springen, vechten, hopende vrouwenharten (soms angstige mannenharten). Eén, twee…

Ha. Beet. Mooie fotostrip zo, toch? Ondertussen komt de zon tussen de wolken vandaan. Het heeft even geregend maar de lucht trekt bij en een prachtige zonsondergang kleurt de dag van Thomas en Andrea warm. Mensen dreutelen in de tuin, bij het water, zon vangen. We krijgen – ontzettend lekker – eten en de feestgasten komen aan.

En dan de openingsdans. Ritmische, lieve dans. Voor mij het laatste onderdeel van de trouwdag, voor Thomas en Andrea het begin van hun huwelijksfeest. Hun feestweekend, als je de winst van Feyenoord meetelt. Ze dansen nog lang door denk ik – terwijl ik naar huis rijd.

Lieve Thomas en Andrea, dankjewel dat ik jullie trouwdag mocht vastleggen. Daarmee geven jullie me toch best een groot vertrouwen. Ik heb ervan genoten! Ik hoop dat jullie genieten van deze foto’s – al weer wat meer dan jullie in de voorproef hebben gezien. Ik weet zeker dat jullie terugkijken op een prachtdag, want dat was het. Wat een lieve mensen hebben jullie om je heen verzameld! Ik wens jullie een fijn, fijn huwelijk toe!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *