Alle blogs, Persoonlijke blogs
comments 2

Persoonlijk: Veere

Gertjan en ik willen het liefst af en toe een nacht weg. Toen we in Groningen woonde was onze bestemming vaak een waddeneiland. Nu pluizen we de omgeving van Oud-Beijerland uit. En de foto’s die ik vandaag laat zien zijn genomen tijdens een nacht weg naar Veere (Zeeland). Context: het was nog lente, bloesem-tijd, best koud, handschoenenweer, maar wel een zomerjas. Geniet mee.

Hier kampeerden we. Eén nacht. Op het mooie natuurkampeerterrein van Veere. Er waren meer mensen aan het kamperen maar de plekken zijn groot en naast ons stond niemand. Rustig dus. Ik weet niet hoe het met jou zit – maar ik krijg van kamperen geluks-kriebels. Ook als het niet warm is. Ik hou van de buitenlucht die ik dan heel de dag en de nacht inadem.

Ik wil nog even vertellen waarom we een nacht gingen kamperen. Dat kwam omdat ik deze blog las van Manja, een bevriende collega. Ik vond haar betoog inspirerend – haar betoog dat zei: ‘een nacht weggaan moet je eens in de zoveel tijd gewoon dóen, je voelt je zo vrij als een vogel, je rust uit, het kost niet veel, je hoeft bijna niets in te pakken’. Lees gerust want het is waar.

Nadat ik gestopt was bij iedere bloesem en elk takje (met van die mooie verse groene bladeren) gingen we naar het dorp Veere. Wat een lief dorp! Gertjan is historicus dus we kozen een stadswandeling uit en bekeken gebouwen. Hij keek met het oog op de historie, ik zag vooral hoe charmant het er allemaal wel niet uit zag. O ja en Gertjan maakte een foto van mij:

We kwamen langs ons droomhuis! Kijk nou. Dat stond daar mooi te zijn langs het water, met bloesembomen in de tuin, riet en een zacht grasveld voor de deur. Wit, met rode dakpannen. Ik zou het wel weten.

Op dag twee verheugde ik me vooral op de frietjes die Gertjan en ik die middag zouden gaan eten in Ouddorp (daar bakken ze patat die in de friettest van het AD heel hoog eindigt). En daarnaast gingen we kanoën in een Canadese kano van de camping. Het waaide extreem hard. We deden een soort slalommen zonder obstakels, van links naar rechts en weer terug. Ik zat voorin en moest erop vertrouwen dat Gertjan zou sturen. Uiteindelijk lukte me dat.

Veere, ik kom graag nog eens naar je terug. Voor je water, je oude gebouwen en lieve cafés, je mooie kampeerplekken en je charmantigheid.

2 Comments

  1. Manja says

    Beetje een late reactie, maar wat is dit een fijn blog en een goede reminder dat Antoine en ik er gauw ook weer eens een nachtje uit moeten! X

    • Laurie says

      Ha, leuk toch! Ja, moeten jullie doen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *