Alle blogs, Trouwfotografie
comments 2

Michiel en Sanne

Welkom op de trouwdag van Michiel en Sanne. Een dag waar al tranen van vreugde gehuild werden voor ik goed en wel binnen was (waarop de visagiste haar werk opnieuw kon beginnen). Een trouwdag waarop de hond een strik droeg, een vol terras in juichen uitbarstte toen het bruidspaar langs kwam, we met een boot naar het natuureiland Tiengemeten vaarden en daar toast op toast uitbrachten. Toasts op het leven en op de liefde. Welkom op de trouwdag van Sanne en Michiel.


We beginnen de dag in Oud-Beijerland. Deze straat, die je hieronder ziet, is het begin van de winkeldijk in het dorp. En daar wonen Michiel en Sanne (links bij de ballon), het bruidspaar van vandaag. En tegenover hen wonen de ouders van Michiel (rechts bij de ballonnen). To a friend’s house the road is never long, hangt er bij die laatsten in de gang. Klopt!

Hier zijn de tranen dan! Een vriendin van Sanne komt haar gedag zeggen. Ze vertrekt vandaag op een lange reis en kan helaas niet langer op de bruiloft zijn dan alleen nu even. Maar hoe fijn dat ze er toch even is.

En dan nu: de trouwjurk aan. Sannes vader ziet haar als één van de eersten en vindt haar prachtig. Kijk maar mee.

Ha, als deze spiegel even van het ene naar het andere huis gebracht wordt, zet ik mezelf op de foto! Zo leuk! Ik sta er anders nooit op!

En dan ga ik naar Michiel om zijn voorbereidingen vast te leggen. Dat gebeurt niet zo vaak – ’s ochtends langs bij de bruidegom – des te leuker dat het vandaag wel zo is.

Sanne steekt de straat over en belt aan bij haar Michiel. Kijk hem stralen dan! Zo lief toch!

Met een drup regen hier en daar eten we een broodje en druppelen de gasten binnen. De eerste toast (van vele) wordt uitgebracht.

En dan lopen we naar het gemeentehuis. Of eigenlijk moet ik zeggen: het Oude Raadhuis. Daar trouwen Michiel en Sanne voor de wet. De hond loopt mee. En o, overal waar het bruidspaar liep, kijken mensen om. Een terras klapt en juicht. Daar kan ik serieus een brok van in m’n keel krijgen hè, van die momenten waarop zelfs onbekende mensen meedelen in de feestvreugde. Mooi toch.

Ik vind chaotische groepsfoto’s de beste groepsfoto’s. Ik heb ook wel een strakke, nette hoor. Maar deze vind ik eigenlijk leuker. Zal wel een fotografendingetje zijn (ik moet de eerste fotograaf nog tegenkomen die warm wordt van het maken van groepsfoto’s, ha).

Terug naar de trouwdag. De moeder van Michiel brengt hem de trouwzaal in. En daarna komt Sanne met haar vader.

De ceremonie van Michiel en Sanne is persoonlijk en – zoals je ziet – grappig. Hun kleine nichtje komt de ringen brengen. Hoe lief.

We maken foto’s in het Zuid-Beijerlandse bos. Ik was er nog nooit geweest, maar het is er echt heel mooi. Sanne en Michiel hoeven niet zo’n uitgebreide anderhalf-uur-durende fotoreportage (dat is hoe lang zoiets gemiddeld duurt) maar vinden een half uur foto’s maken prima. Zo geschiedt het! Genoeg voor een paar mooie plaatjes waar ze stralend opstaan.

En dan gaan we het water op. We nemen de veerpont naar Tiengemeten, waar een herberg staat (dat klinkt toch alleen al als een sprookje) waar we de bruiloft gaan vieren. De hond gaat weer mee! En de bruid op blote voeten.

Kijk nou zo mooi. De herberg is een oude boerderij (de Susannahoeve) waar we aan een lange tafel eten. En speechen. En toasten.

(Toast)

Hier begint een heel mooi moment, vind ik. Als me iets duidelijk wordt vandaag, is het dat Michiel en Sanne mensenmensen zijn. Ze willen op hun trouwdag niet alleen hun liefde voor elkaar vieren, maar ook bewust stilstaan bij de lieve mensen die ze om zich heen hebben staan. Hun ouders, andere familie, vrienden en vriendinnen. Voor iedereen hebben ze een korte toespraak geschreven. Sanne doet het woord – en na ieder lief pleidooi volgt een toast. Op de vriendschap. Op de liefde. Op het leven. Heel bijzonder om dit vast te leggen: ik voel de dankbaarheid van dit bruidspaar tot in m’n tenen!

(En ik heb heel veel tranen gespot, klein en bijna niet te zien in ooghoeken, of rollend over een wang)

Kijk, zo ziet het eruit op Tiengemeten vanaf de herberg. Water en gras. En een boomgaard. Na het eten eten we taart!

Nu volgen heel veel foto’s van een lachend bruidspaar. Omdat het gewoon zo leuk is om naar lachende mensen te kijken! Daar word je toch vrolijk van.

Omdat de herberg op een eiland is, komen alle avondgasten in één keer aan met een afgehuurde boot! Hoe leuk, het feestje is in één keer aan.

Lieve Sanne en Michiel,  dank jullie wel dat ik jullie mooie trouwdag vast mocht leggen. Ik heb een dag vol liefde en vriendschap gezien. En een heel verliefd en intens dankbaar bruidspaar. Heerlijk om vast te leggen, al zeg ik het zelf. Ik wens jullie nog duizenden mooie dagen toe samen met heel veel liefde, geluk en dankbaarheid.

> Jurk: Drimea van Pronovias > Trouwschoenen bruid: Rainbow > Trouwschoenen bruidegom: Van Bommel > Trouwpak: Sarto > Visagie: Dermalise > Kapsel: Joyce van Dam > >Styling: Bruidspaar > Taart: Dudok > Bloemen: Bloemen in het hof > Trouwringen: Lucardi > Trouwvervoer: Landrover van Steel Brothers > Trouwlocatie: Het Oude Raadhuis in Oud-Beijerland > Diner- en feestlocatie: Herberg Tiengemeten

2 Comments

  1. Gerda says

    Mooi, bedankt. Zelfs nu kost het een traantje.

    • Laurie says

      Hoi Gerda, ahhh dat is mooi om te horen. Het was ook zo’n mooie dag vol emoties!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *