Alle blogs, Trouwfotografie
comments 4

Marten en Carijn

Marten en Carijn trouwen vandaag. Het is die warme woensdag half mei. Die dertig-graden-woensdag. Gewone mensen die vandaag niks bijzonders hebben, genieten in hun tuin of zuchten op kantoor – maar Marten en Carijn gaan tróuwen. Zij beloven dat ze bij elkaar willen blijven – ze kiezen voor elkaar. En ze vieren dat!

Ik begin vandaag met fotograferen in het stadhuis van Leiden. Het is warm. Zomer in de lente. En Marten en Carijn komen zo stralend binnen dat ik denk: het is toch zomer. Kan niet anders. Als ik dit schrijf weet ik al hoe de dag verder zal verlopen. En houd me aan mijn woorden: die lach die je hierboven op de gezichten van bruid en bruidegom ziet, die gaat er niet meer vanaf.

Ze zeggen ‘ja’. Marten en Carijn zijn getrouwd. Een echtpaar. Ik vind het zo bijzonder om te zien dat – in een toch individualistischer wordende samenleving – mensen ervoor kiezen om samen met iemand anders te gaan leven. Dat ze dat aandurven. En dat ze iemand vinden. Dat vind ik prijzenswaardig en ook heel lief.

Wat ook lief is, is dat de ambtenaar water inschenkt voor het bruidspaar. Mm, want had ik al gezegd dat het een tropische dag is?

FEEST! Slingers. En hieronder een foto zoals ik ‘m graag zie. Mensen die vaker meelezen op mijn website weten het: ik hou van momenten tussendoor. Echte, lieve, momenten. Zoals een terloopse ontmoeting van bruidspaar en ouders op de trap, vlak voor de groepsfoto. Daar word je toch blij van? Ik wel!

Marten en Carijn stappen in de auto en rijden naar Scheltema, een mooie historische locatie in Leiden. Je ziet hieronder hoe feestelijk het versierd is. De vlaggen zijn zelf gemaakt! En als je verder naar beneden scrolt zie je een heerlijk moment. De ouders van Carijn hebben een briefje bewaard dat Carijn schreef toen ze klein was. Lees maar.

Naast deze verrassing van de ouders van Carijn, doen meer mensen stukjes. Opvoeringen van liederen tot speeches en zelfs een film. Ik ben voornamelijk gericht op het bruidspaar dat deze stukjes ‘onderging’. En ik maak zoveel foto’s dat ik van gekkigheid niet meer weet welke ik moet kiezen om te laten zien. Ze zijn allemaal zo grappig. Ik glimlach ervan als ik ze bekijk.

Ze hebben niet alleen maar geschaterlacht hoor. Kijk maar, Marten heeft ook heel lief naar Carijn gekeken terwijl zij een briefje las:

O ja. En op deze locatie was ook taart. Mmmmmm! Jam jam jam.

Te voet gaan we naar de volgende locatie. Onderweg maken we groepsfoto’s (die ik hier vandaag niet laat zien omdat de blog dan veel te lang wordt) en genieten we van Leiden op z’n zomers. Lentes. De kinderen hebben ballonnen en zijn als een kind zo gelukkig. En ik word vrolijk van de wandelfoto’s die ik maak van Marten en Carijn. Een wandeling leent zich voor die – daar heb je ze weer – tussendoormomenten waar mensen niet weten dat ze op de foto gezet worden en daarom lekker ‘echt’ zijn.

Van het diner mag ik ook mee-eten: wat lief en wat lekker! Ik zit naast Lieke Huiting, ook fotograaf én vriendin van het bruidspaar. We praten over ons werk – we zijn volgens mij allebei kletskousen – en ik heb het naar mijn zin. Straks komt er nog een foto van Lieke zelf voorbij, tijdens het feest.

Carijn komt de kerk binnen aan de arm van haar vader. Zie je hoe ze alweer zo straalt? Genieten als fotograaf!

Als ik een rondje loop in de kerk kom ik deze mama tegen, die haar dochter sust. Lief toch.

Het ja-woord gaat in deze kerkdienst anders dan ik gewend ben. In plaats van ‘ja’ te zeggen op een serie vragen die de dominee stelt, spreken Marten en Carijn deze belofte helemaal uit. En dan niet hun eigen tekst (wat ook wel eens voorkomt), maar de woorden zoals ze normaal gesproken door de dominee worden uitgesproken. Ik vind het heel mooi. Officieel, maar door het zelf te zeggen ook persoonlijk en dichtbij. De precieze woorden?

Ik, Marten, belijd hier voor God en zijn gemeente, dat ik jou, Carijn, als mijn wettige vrouw uit Gods hand aanvaard. Ik beloof je dat ik je trouw zal blijven in goede en kwade dagen, in rijkdom en armoede, in ziekte en gezondheid; dat ik je zal liefhebben en dienen, leiden en beschermen, overeenkomstig het heilig evangelie, totdat Jezus terugkomt of tot de dood ons zal scheiden.

Ik, Carijn, belijd hier voor God en zijn gemeente, dat ik jou, Marten, als mijn wettige man uit Gods hand aanvaard. Ik beloof je dat ik je trouw zal blijven in goede en kwade dagen, in rijkdom en armoede, in ziekte en gezondheid; dat ik je zal liefhebben en dienen, helpen en respecteren, overeenkomstig het heilig evangelie, totdat Jezus terugkomt of tot de dood ons zal scheiden.

Prachtig!

Dan – weer met een stralend gezicht – verlaten Marten en Carijn de kerk. Ik sneak met ze mee, want wij gaan met z’n drieën een rondje door Leiden lopen om foto’s te maken! In de ochtend heeft Lieke (de fotograaf en vriendin van het bruidspaar over wie ik het hierboven had) foto’s van hen gemaakt – en ik mag ook nog een kwartier. Zo ontzettend leuk! Met ondergaande zon, een ontspannen bruidspaar (want alle spannende dingen zitten er al op) en het stadsleven van Leiden op de achtergrond.

Dit jaar – je hebt het misschien wel gezien – heb ik een zinnetje geschreven waarmee ik mijn foto’s probeer te omschrijven. Dat is: ik geniet er van als foto’s mooi zijn en als ze echt zijn.
Niet perfect (liever niet), no-nonsense, simpel – maar wel met een flinke tik romantiek. En bij dat zinnetje vind ik de foto hieronder heel erg passen. Ik werk hard voor zulke foto’s, en als het dan goed gaat, geeft me dat heel veel voldoening! Jippie!

Als we bij de feestlocatie aankomen – na deze rustige tijd met z’n drieën – zijn de gasten er al. Het bruidspaar sluit aan – geniet van de mensen die ze in de jaren van hun leven om zich heen hebben verzameld. Het feest is zowel binnen als buiten – en het is ontspannen. Rustige muziek op de achtergrond, fijn gezelschap, een mooie tuin.

Ik kom even terug op mijn belofte: dat het bruidspaar zou blijven stralen, de hele dag lang. Kijk hierboven maar. Het is echt zo.

Lieve Carijn en Marten, ik heb ervan genoten jullie bruiloft vast te leggen! Ik heb geprobeerd mooie en echte foto’s te maken die laten zien hoe jullie zijn – en ik hoop dat dat in jullie ogen gelukt is. Ik wens jullie vrolijke, mooie jaren toe als elkaars man en vrouw.

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

4 Comments

    • Laurie says

      Ahhh dankjewel!!

  1. Manja says

    Wow Laurie, wat prachtig en wat echt! Zo voelt het zelfs alsof ik er een beetje bij was, hihi. Ik denk dat ze supermegablij zijn geweest met je foto’s!

    • Laurie says

      Wauw, dankjewel Manja. Ik probeer altijd zo om ‘echte’ foto’s te maken, dus heel lief dat je dat zegt! xxxx

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *