All posts filed under: Persoonlijke blogs

Persoonlijk: Tenerife

Vier dagen lang was Tenerife de plek waar ik was. IJs in Nederland, korte-broeken-weer op het verre eiland. Samen met zeven vriendinnen ontdekte ik Tenerife en dit zijn wat foto’s die ik maakte. We waren heel de dag buiten, gaven onze bleke huid drieëntachtigmiljoen zonnebaden en keken naar al het moois wat er te zien was.  

Persoonlijk: Veere

Gertjan en ik willen het liefst af en toe een nacht weg. Toen we in Groningen woonde was onze bestemming vaak een waddeneiland. Nu pluizen we de omgeving van Oud-Beijerland uit. En de foto’s die ik vandaag laat zien zijn genomen tijdens een nacht weg naar Veere (Zeeland). Context: het was nog lente, bloesem-tijd, best koud, handschoenenweer, maar wel een zomerjas. Geniet mee.

Herfstwandeling in Lelystad

Ik lees een boek. En daarin las ik een mooi stuk over de herfst.  Ik moest gelijk denken aan deze wandeling. Ik wandelde in de buurt van Lelystad, samen met Manja en Michiel. We maakten foto’s voor een artikel in het tijdschrift Toeractief. Het stuk uit het boek ging zo: 

Zomervakantie 2016 (I): Veluwe

Over mijn vakantie op de Veluwe kan ik kort zijn: het was niet zo. Het was mwah. Ik was alleen, wat ik normaal eigenlijk fijn vind. Ik wandelde van camping naar camping. De omgeving was prachtig. Dag één was pittig maar mooi. Dag twee was vreselijk. Het regende, alles was nat, en alles was zwaar. Ik dacht: waarom doe ik dit? Ik genoot niet van de heidevelden terwijl ik in mijn eentje het hele camping-arsenaal meesjouwde. En alleen kun je tegen niemand zeggen: mooi uitzicht, hè. Of: rot dit, hè. Dus ik besloot te stoppen. Nog vier dagen kampeerde ik op één vaste standplaats: Otterlo. En dat was, mja, prima! Maar ik hoef niet per se nog een keer. Weet ik dat ook weer. 

Buiten geweest: Oud-Beijerland

Om deze foto te snappen, kun je even doen alsof je op de grond staat, met je kin naar boven, je hoofd naar achteren, je ogen omhoog gericht. Toen ik dat laatst deed, zag ik dit. Een pluizen-boom die haar pluizen van zich afschudde, bij elke windvlaag kwamen er meer pluizen – en weer meer. Het bleef gaan. Al die witte stipjes – glitters van de natuur.  

Buiten geweest: boeket van de dijk geplukt

Buiten naar binnen halen, dat kan wel. Samen met mijn nichtje plukte ik bloemen op een dijk. Het is een flink boeket geworden. Een buitenboeket. Ik hou ervan, en ik hoop dat hij toch minstens vandaag blijft staan – en voor ik ga slapen zal ik even duimen en hopen dat hij bij het wakker worden nog steeds zo mooi is. Tegen de vergetelheid maak ik voor de zekerheid deze foto’s.