All posts filed under: Familiefotografie

Melissa en Jos

Welkom in Gouda. Vanavond maak ik in deze stad foto’s van Melissa en Jos. Het is de stad waar ik geboren werd, de stad van de stroopwafels en de stad waar m’n tante woont. Leuk om hier plaatjes te maken van een meisje dat ik ken van mijn studie journalistiek én haar lieve vriend. We beginnen met een biertje en gaan dan de stad in voor foto’s. Wat is Gouda toch fijn. Er zijn krommige straatjes met bomen en oude hekjes en mooie lantaarnpalen. Zet daar twee verliefde mensen neer en je krijgt liefdevolle, ontspannen liefdesplaatjes. Weet je wat ik zo mooi vind aan de foto hierboven? Haar lieve ogen (je ziet dat ze lacht ondanks dat je dat niet echt kunt zien), haar wapperende haar en zijn lieve hand. Het zijn van die kleinigheden die een foto in mijn ogen mooi maken. Ondertussen weerkaatst de zon in de glas-in-loodramen. Bij dit fijne café maken we plaatjes. Ik sta er zelf soms ook op. Hoi. Klik. Ik kon niet zo goed kiezen uit deze café-plaatjes …

Familie Batenburg

Dit is de familie Batenburg. We wandelen, iedereen – opa en oma die met gemak meelopen inclusief – over een schelpenpad langs het water. Sommige dingen kun je niet plannen. Zoals het weer. En sjongejonge wat heeft deze familie een geluk. Er is een zonsondergang van goud, die over alles een warm, gouden laagje legt. Af en toe stoppen we voor een paar foto’s. Hier is een mooie plek voor de hele familie, hier is een mooie plek voor portretten. Ik vind dat het licht en deze familie wel overeen komen: ze voelen allebei warm en vrolijk, met een gouden randje. Kijk hierboven nou. Wat bijzonder dat opa en oma zo stralend op de foto kunnen staan. Wat wil je ook, met heel hun gezin zo vrolijk bij elkaar vandaag. We lopen steeds een stukje verder en als ik een mooie plek zie voor foto’s, stoppen we. We nemen rustig de tijd voor alle mogelijke groepscombinaties. Iedereen, opa en oma samen, de gezinnen apart, opa en oma met de kleinkinderen. Tussendoor maak ik ook stiekem …

Kelly en Jori

Dit zijn Jori en Kelly. Een paar maanden geleden wist ik nog niet van hun bestaan af. Toen mailde Kelly of ik hun bruiloft zou willen fotograferen. En vorige week dronken we met z’n drieën koffie in Breda. Ik word daar toch zo blij van hè. Dat meen ik echt. Vind ik mezelf op een simpele dinsdag in een gemoedelijk café met een kop thee – aan het kletsen met mensen over wie zij zijn en wie ik ben. Over de bruiloft. Over de lieve mensen in hun leven die ze gaan uitnodigen. We ontdekken een gezamenlijke liefde voor podcasts. Mijn werk is vrij ‘alleen’, ik werk gemiddeld vier dagen per week vanuit huis. Ik kan goed alleen zijn en vind dat heerlijk. Maar dat ik een poosje meeloop in het leven van allerlei leuke en lieve bruidsparen, dat vind ik ontzettend tof.  En dan mag ik aan het einde van het gesprek ook nog vastleggen wat ik zie. Ik maak foto’s van Kelly en Jori en die zien er zo uit.

Familiefoto’s in Strijensas

Nikki vroeg mij of ik foto’s wilde maken. Haar ouders zijn vijfentwintig jaar getrouwd dit jaar en Nikki wilde hen een cadeau geven: foto’s van hun mooie gezin: vader, moeder, Nikki zelf en haar vriend Ole. Een herinnering aan hoe zij op dit moment zijn. Vieren en onthouden dat het leven mooi is! Hoe leuk dat ik dat cadeau mocht geven! En dit is het resultaat. Kijk nou wat een mooie mensen!

Diah, Melle, Matthew en Nalu

Dit zijn Diah en Matthew die pannenkoeken bakken. Verderop in deze blog zul je ook Melle en Nalu ontmoeten. Ik legde een zaterdag uit hun leven vast. Gewoon, zoals het was. Een fotodocumentaire van een gezin. Ik hou van het alledaagse. Dat is waar het grootste deel van het leven uit bestaat. Voor mij persoonlijk zijn dit de dagelijkse dingen van nu: wonen in mijn antikraak-klaslokaal met uitzicht op akkers, werken als fotograaf, een wandeling maken langs het riet en het water bij mij om de hoek, een bordspel spelen met vrienden, lezen op de bank en een kop thee drinken in mijn lievelingsstoel. Al die kleine dingen bij elkaar vormen het leven dat ik nu leid en dat alledaagse leven vind ik waardevol. Ik wil het het liefst voor altijd onthouden. Ik denk dat het dát is wat ik als tachtigjarige vrouw nog eens wil voelen: hoe wás dat nou, hoe voelde dat ook alweer? En wie kinderen heeft, wil dat alledaagse leven misschien nog wel liever onthouden en bewaren. De kleine dingen. Hoe …

Frank en Esther

De zon gaat onder als ik deze fotoreportage maak. En dat is precies de bedoeling. Ik wil foto’s maken met van dat mooie, warme, zachte licht. Esther en Frank zijn verliefd en dat zie je op de foto’s terug. Fijn om vast te leggen.

Miniblog: vrolijke gezinsfotografie

Willemijn is al zeventien jaar lang een vriendin van mij. Dat is meer dan de helft van mijn leven! Als ik bij haar langs ga, neem ik vaak mijn fototoestel mee. En dan maak ik plaatjes van haar fijne gezin. Ik zal ze even voorstellen: haar man heet Thomas, hun oudste (die hierboven zo lief naar je lacht) Eva en hun jongste Bente. Kijk maar mee!

Gezinsfotografie in Oud-Beijerland

In een mooi huis in Oud-Beijerland woont dit gezin. Het leuke aan gezinsfotografie vind ik dat ik tijdens het klikken een kijkje krijg in het levende fenomeen dat gezin heet. Met een plagerij hier en lichte tegenzin daar ging dit vrolijke gezin op de foto. Zo hoop ik dat de foto’s de chemie der gezinsleden zullen laten zien: lief, vrolijk en in voor een geintje. Ik vind ze er prachtig op staan. O ja, de hond inclusief!