Alle blogs, Trouwfotografie
Leave a comment

Bruiloft Angela en Teus

Op deze foto zie je het gelijk: Angela is een vrolijke bruid. Naast haar zit haar lieve, rustige man Teus. Ik vind hen zo lief samen – en tijdens het bewerken van de foto’s moest ik af en toe glimlachen om hoe schaterlachend Angela op de foto stond. Heerlijk om vast te leggen. Fijn om terug te kijken, want het is alweer een poos geleden. Geniet maar mee. 

De trouwdag van dit bruidspaar begint bij de bruid thuis. Moeder knoopt de knoopjes van haar dochters jurk vast en priegelt bloemetjes in haar haar. Zucht. Dat is gelukkig gelukt. Ik geniet van de ochtendspanning en het kletsen van mama, zusje en bruid.

En dan is het wachten op Teus. Terwijl Angela boven in haar kamer nog wat heen- en weert, komt hij aan in een knalrood Volkswagen-busje – een vroegere brandweerauto inclusief zwaailicht. Hij stapt uit, pakt het boeket voor Angela en loopt naar de trap waar zijn bruid vanaf loopt, breed lachend natuurlijk.

Omdat het rode busje het zo goed doet op de foto nemen we hem mee naar een smal polderpad en rijden we hem achteruit het gras op. Ik vind foto’s met auto’s vaak niet zo makkelijk (ik vind ze vaak zelfs een klein beetje stom). Maar met deze knalrode auto in het knaljonge groen en met zo’n vrolijk bruidspaar ernaast geniet ik ervan! Die auto ziet er ook zo schattig scheef uit.

Dan gaan we verder zonder auto. Plaatjes maken met alleen het bruidspaar en ik. Het schaterlachende bruidspaar en ik.

Na de fotoreportage lunchen we met de familie en daarna vertrekken we naar de trouwlocatie. Maar eerst: groepsfoto’s. Onderweg stoppen we bij een mooie plek aan het water. Ik laat hieronder wat plaatjes zien, niet de officiële groepsfoto’s (die zijn alleen voor het bruidspaar interessant) maar de momenten tussendoor. Het was een goed idee om de fotoreportage helemaal op een andere plek te doen. Zo hadden alle gasten hun hoofd erbij en ging het foto’s maken heel snel en was de achtergrond mooi!

Zo. Nu gaan we trouwen. Op fort Wierickerschans. Een ceremonie met een grappenmaker als ambtenaar, blije mensen en een lachende bruid en bruidegom.

En na het officiële trouwen is er een minder officiële receptie. Binnen maar ook buiten, genietend van het mooie weer. Totdat:

Paniek! Er zitten allemaal plukjes gras in de rokken van de bruid. Wat doe je dan? Nou ja, al je vrienden optrommelen om even aan je jurk te frunniken. En dan zijn die plukjes er zo uit. Vele handen…

Het diner: eerst een lange rij voor het buffet. Dan Angela die checkt wat Teus voor eten heeft gepakt. De moeder van Teus die een mooie speech geeft. Een lief eigenwijs meisje met nonchalante vlechten in haar haar. Vrolijke tafels met lachende mensen!

Het een-na-laatste onderdeel waar ik bij ben vandaag, is de kerkdienst. Die wordt gehouden in de avond. Ik zie Angela met liefhebbende ogen richting haar man lopen. Ik zie hoe de kindjes moe worden en hun hoofd op de stoelen laten rusten. Ik zie een bruidspaar dat elkaar trouw belooft. Ik vind dat bijzonder. Iedere keer weer, ook al maak ik iedere week een bruiloft mee.

Ik heb toch echt niet overdreven over de vrolijkheid van Angela? Kijk hierboven ook maar weer! En als je verder naar beneden scrolt, zul je het ook zien. Hier beneden komen de laatste foto’s van vandaag – de foto’s van het avondfeest. Er worden speeches en toneelstukjes gegeven waar Angela – maar ook Teus – heel hard om lachen.

Ik lach mee maar ben ook heel moe en als mijn foto-tijd erop zit, sneak ik ‘m weg. Ik weet dat ik vrolijke foto’s op mijn fototoestel heb staan en echt, dan rij ik zelf ook vrolijk naar huis.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *