Author: Laurie

Marlize en Steven

Dit is de trouwdag van Marlize en Steven, welkom. Het is een dag met tranen, sokken met een groene stip en heel veel foto’s van lachende mensen. Het is een dag waarop er een heleboel gebeurt. Lees maar mee. De bruiloft van Marlize en Steven is een dag waarop witte bloemen bloeien in de ouderlijk tuin van Marlize en een klein, schattig meisje op de bank ligt wakker te worden. Dat is Saar, het nichtje van Marlize en Steven, die er heel de dag bij zal zijn. Het is een dag waarop niet alleen de bruid eruit ziet als een prinses. Het is een dag waarop je mag springen op bed. Een dag waarop er veel tranen zijn – maar van de goede soort. Tranen omdat we dankbaar zijn voor wat we hebben. Tranen met dikke knuffels erbij. Tranen van gelukkig zijn. Het is een dag waarop ik, na bij Marlize thuis te hebben gefotografeerd, doorrijd naar het huis van Marlize en Steven, waar Steven zich aankleedt. Even later leest zijn moeder hem een brief …

Melissa en Jos

Welkom in Gouda. Vanavond maak ik in deze stad foto’s van Melissa en Jos. Het is de stad waar ik geboren werd, de stad van de stroopwafels en de stad waar m’n tante woont. Leuk om hier plaatjes te maken van een meisje dat ik ken van mijn studie journalistiek én haar lieve vriend. We beginnen met een biertje en gaan dan de stad in voor foto’s. Wat is Gouda toch fijn. Er zijn krommige straatjes met bomen en oude hekjes en mooie lantaarnpalen. Zet daar twee verliefde mensen neer en je krijgt liefdevolle, ontspannen liefdesplaatjes. Weet je wat ik zo mooi vind aan de foto hierboven? Haar lieve ogen (je ziet dat ze lacht ondanks dat je dat niet echt kunt zien), haar wapperende haar en zijn lieve hand. Het zijn van die kleinigheden die een foto in mijn ogen mooi maken. Ondertussen weerkaatst de zon in de glas-in-loodramen. Bij dit fijne café maken we plaatjes. Ik sta er zelf soms ook op. Hoi. Klik. Ik kon niet zo goed kiezen uit deze café-plaatjes …

Willem en Hanneke

Willem en Hanneke trouwen vandaag. Het is ijskoud. De koudste bruiloft die ik ooit heb gefotografeerd, denk ik. En de laatste van mijn ‘trouwseizoen’. Half december trouwen is niet gebruikelijk, maar ik vind het zo tof dat Willem en Hanneke het doen. Knus. Buiten guur, binnen warm. Het is nog helemaal donker als ik aankom bij het ouderlijk huis van Hanneke. De lantaarn brandt. Een grote, witte strik zit om de deur. Daar moet ik zijn. Binnen doet Hanneke haar trouwjurk aan. Een klassieke jurk, prachtig in eenvoud. Met mouwen – zo passend bij de winter. Zie je dat briefje dat op Hannekes kamer hangt? Ahh. Als Willem aankomt, is het ook nog donker. Hij haalt het boeket van Hanneke, waar dennenappels in verwerkt zijn, uit de auto. Willem belt aan bij Hanneke en zij doet de deur open. Samen stappen ze in de auto. De vader en moeder en broer en zus van Hanneke zwaaien haar uit. We maken foto’s bij een mooi landhuis. De zon is inmiddels opgekomen. Als we door de gang …

Elias en Marlies

De zon laat z’n licht vallen – zo door het raam. Marlies gaat trouwen vandaag en haar zus doet haar trouwjurk bij haar aan. De haren van de zussen lijken wel van goud in dit licht. Het is koud, want het is december. Welkom op de winterbruiloft van Marlies en Elias. Ik kom aan en zie dit versierde huis. Daar moet ik zijn. Ik voel me opgetogen: ik fotografeer niet zo vaak een winterbruiloft. Maar ik hou ervan. Van de frisse buitenlucht tot de knusheid binnen. Ik hou ervan dat het bijzonder voelt. Iedereen heeft in de winter behoefte aan warmte, gezelligheid en knusheid. En op de bruiloft van Elias en Marlies vind ik dat – en zijzelf en al hun gasten met mij. Daar is Elias. Stippensokken en al. Hij komt Marlies ophalen. Zij loopt van de trap van haar ouderlijk huis naar beneden, waar Elias haar stralend aan staat te kijken. Elias en Marlies zijn twee rustige, lieve mensen. Tijdens ons kennismakingsgesprek zag ik dat ze gek op elkaar waren op een heel …

Familie Batenburg

Dit is de familie Batenburg. We wandelen, iedereen – opa en oma die met gemak meelopen inclusief – over een schelpenpad langs het water. Sommige dingen kun je niet plannen. Zoals het weer. En sjongejonge wat heeft deze familie een geluk. Er is een zonsondergang van goud, die over alles een warm, gouden laagje legt. Af en toe stoppen we voor een paar foto’s. Hier is een mooie plek voor de hele familie, hier is een mooie plek voor portretten. Ik vind dat het licht en deze familie wel overeen komen: ze voelen allebei warm en vrolijk, met een gouden randje. Kijk hierboven nou. Wat bijzonder dat opa en oma zo stralend op de foto kunnen staan. Wat wil je ook, met heel hun gezin zo vrolijk bij elkaar vandaag. We lopen steeds een stukje verder en als ik een mooie plek zie voor foto’s, stoppen we. We nemen rustig de tijd voor alle mogelijke groepscombinaties. Iedereen, opa en oma samen, de gezinnen apart, opa en oma met de kleinkinderen. Tussendoor maak ik ook stiekem …

Kelly en Jori

Dit zijn Jori en Kelly. Een paar maanden geleden wist ik nog niet van hun bestaan af. Toen mailde Kelly of ik hun bruiloft zou willen fotograferen. En vorige week dronken we met z’n drieën koffie in Breda. Ik word daar toch zo blij van hè. Dat meen ik echt. Vind ik mezelf op een simpele dinsdag in een gemoedelijk café met een kop thee – aan het kletsen met mensen over wie zij zijn en wie ik ben. Over de bruiloft. Over de lieve mensen in hun leven die ze gaan uitnodigen. We ontdekken een gezamenlijke liefde voor podcasts. Mijn werk is vrij ‘alleen’, ik werk gemiddeld vier dagen per week vanuit huis. Ik kan goed alleen zijn en vind dat heerlijk. Maar dat ik een poosje meeloop in het leven van allerlei leuke en lieve bruidsparen, dat vind ik ontzettend tof.  En dan mag ik aan het einde van het gesprek ook nog vastleggen wat ik zie. Ik maak foto’s van Kelly en Jori en die zien er zo uit.

Martijn en Moniek

Dit zijn Martijn en Moniek. Zij trouwen vandaag. Weet je wat ik nou mooi vind aan de foto hierboven? Hoe liefdevol de hand van Martijn zijn bruid vast houdt. Klik. Vastgelegd. We staan in het herfstbos, de bladeren verkleuren al een beetje naar geel en hier en daar oranje. Het is volle bak herfst en toch zullen we vandaag buiten in de zon zitten middageten.

Focco en Marije

Ruim een jaar geleden kreeg ik een mail van Marije. Ze vroeg of ik trouwfoto’s wilde maken van haar voorgenomen trouwdag met haar verloofde Focco (‘die term voelt nog een beetje onwennig’, zei ze erbij). Zij maakt zelf ook graag foto’s en dan vind ik zo’n mail extra speciaal. En natuurlijk wilde ik foto’s maken. Vandaag laat ik zien hoe dat gegaan is. Welkom op de dag van Focco en Marije. De dag waarop Focco al niet meer Marije’s verloofde is, maar haar mán.

Dirk-Jan en Marleen

Met deze dikke knuffel begint de trouwdag van Dirk-Jan en Marleen. Want zo’n dag begint, vind ik, pas echt als de bruid en de bruidegom bij elkaar zijn. Hier weten ze het nog niet, maar het zal een trouwdag worden met septemberzon, met een verrassingslied gezongen door familie en met autodeuren die ondersteboven openslaan. Oké, dat laatste wisten ze vermoedelijk wel, maar daar was ik vooral erg verbaasd over. Kijk maar mee.